Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 17) - Voor Willem...

Het is bijna de 20e van de maand en ik wil Bas graag nog een van mijn ‘hersenspinsels’ sturen. Het zijn meestal aaneengeschreven verhalen met een soort van thema of vissessie centraal. Maar om eerlijk te zijn heb ik dit keer niet echt iets thematisch te melden. En voor vissessies had ik het te druk. Wel ga ik eind mei een week naar Jurrasik Carp (1). Waar mijn ware inspiratiebron zich bevindt… in en om de bivvy. De voorbereidingen zijn al in volle gang… (zie foto’s). Maar ja, da’s voor nu te laat.
Wat dan…? misschien even iets anders…?! Want dit alles betekent natuurlijk niet dat er ook niks te melden valt. Het pruttelt de hele dag in mijn bovenkamer, ‘spinsels’ zat… Al is de output niet altijd even samenhangend of up to date. Soms zijn het gewoon wat primaire reacties op willekeurige gebeurtenissen of herinneringen die opkomen. Uit het leven gegrepen. Net als dit verhaal over veranderingen, routine en Willem, mijn redder in nood! ;-)
Het is alweer een tijdje geleden dat mijn visserij vanuit een praktisch oogpunt fundamenteel veranderde. Met ons architectenbureau hadden we wat extra ruimte gehuurd aan dezelfde Looijerstraat waar ons kantoor gevestigd is en mocht ik van mijn maten een deel van deze ruimte gebruiken voor mijn visspullen. Opeens was ik de gelukkige eigenaar van een echte berging! Heerlijk, nu hoefde ik niet meer elke keer badend in het zweet die berg meuk dat smalle trappetje op te sjouwen. En die overmaat aan spullen in die te kleine kast te proppen... ik woon op niveau moet u weten ;-). Nee, opeens kan alles gewoon gelijkvloers worden neergekwakt.
De berging is zó groot dat ik niet eens hoef te stapelen. Ik kan alles gewoon uitstallen. Ideaal! Van pure opwinding heb ik maar gelijk een nieuwe roeiboot met elektromotor en loodzware accu aangeschaft, er is immers plek zat. Extra paar rubberen sloffen erbij voor aan de voetjes en lekker niks weggooien! Ruimte doet bewegen en mijn olifantenpad loopt rechtstreeks naar de viswinkel... J
Nu doen veranderingen van deze aard, naast het leveren van gemak natuurlijk, ook nog iets anders met je: het breekt de routine! Eentje die je zorgvuldig in de jaren daarvoor hebt opgebouwd. Niet helemaal natuurlijk, maar net voldoende om uit balans te raken.
Niet lang na deze ‘aardverschuiving’ was ik in de gelegenheid om te vissen. Gewoon even een nachie en een dachie. Had er zin in! Wat normaal vanuit mijn eigen woning plaatsvond moest nu gaan plaatsvinden vanuit de nieuwe berging. Het vertrek dus… met de centrale vraag: heb ik alles bij me? Ik was gewend mij deze vraag te stellen terwijl ik tegelijkertijd alle losse en vaste onderdelen van deze doorgaans zo complexe verhuizing panklaar in de gang neerzette. Dit tot stille ergernis van mijn vriendin. Maar nu realiseerde ik mij opeens dat ik hiermee moest wachten tot ik de spullen uit de berging zou halen. Niet de dag of nacht voor het vertrek naar het water, maar tijdens het vertrek zelf…! Natuurlijk geen punt, immers hoe vaak heb ik de lijst nu al niet afgewerkt. Ik kan hem bijna dromen...
Op de dag van vertrek stapte ik dus in mijn toen nog gele vlaflip en reed richting het kraaiennest. Een beetje onwennig, omdat dit doorgaans met veel gesjouw gepaard ging en ik nu alleen met een plastic zak van de Albert Hein liep. Eenmaal in de berging drong het effect van de verandering al een beetje tot mij door. Waar ik voorheen precies wist waar alles lag moest ik nu de verschillende delen uit het voor mij liggend, chaotisch mozaïek zien te plukken. Geroutineerd ging ik de dag vooruit: Ik moest kunnen vissen, voeren, ergens op, in en onder slapen, vis kunnen scheppen en op neerleggen... Zo, dat was het wel zo'n beetje. En wat gehaast (ik wilde graag vissen!) pakte ik alles lekker vlotjes bij elkaar. Er ontstond de gebruikelijke berg en met enig elan kieperde ik het in de Volvo.
Ik vond wel dat het er allemaal lekker makkelijk in ging. Het gebruikelijke passen en meten was opeens niet zo nodig. Handig toch zo’n berging, zelfs het inpakken gaat er beter door. In mijn wat vluchtig denkpatroon wijdde ik deze welkome overmaat in de auto ook aan het feit dat ik nu alleen de rubberen boot mee hoefde te nemen in plaats van die veel te grote tas met aanverwante artikelen voor de elektrische voerboot-variant... En, ik had een kleinere onthaakmat, want die kuip van Proline vond ik voor deze korte sessie wat overdreven.
Op weg naar mijn bestemming (in Delft toen) luisterde ik ontspannen naar het gezeik over ons Oranje team dat net bij de EK in de Oekraïne voor een tweede keer op rij verloren had. Niet erg hoor, want ik luister er graag naar, maar het blijft gezeik. En het leidt nogal af ook, dus stond ik zonder dat ik er erg in had al snel geparkeerd bij mijn watertje. Ik stapte uit om de dingen te doen die ik doorgaans dan moet doen. Alle spullen uitladen en op mijn krui.... Shit, die ben ik dus vergeten! Het flitst even door mijn hoofd. Ik moet natuurlijk alle spullen nog zo'n 500 meter zien te verplaatsen met mijn kruiwagen. Hoe kon ik deze nu vergeten zijn...?! Ik deed een korte heroverweging van mijn situatie; ik was alleen en durfde de spullen hier niet onbewaakt achter te laten. En alles in één keer op mijn nek nemen is serieus onverstandig. Er zat niets anders op... terug naar de berging!
Nu ben ik dan ook wel weer zo dat als het leed eenmaal inzichtelijk is en onontkoombaar, ik mij er wel bij neer kan leggen. Dus enigszins gelaten, maar nog steeds met een goed humeur kroop ik weer achter het stuur en aanvaarde de terugreis. Tenslotte was het mooi weer geworden en dan wordt het maar gewoon ietsje later.
Bij de berging vond ik mijn kruiwagen en aanverwante hulpstukken. Tevens viel mijn oog op het stoeltje dat ik eigenlijk óók vergeten was. Handig dat ik toch nog terug ben gegaan dacht ik bij mijzelf. Niks vergeten verder? Hop alles in de bak... Inmiddels merkte ik wel dat het doorgaans passen en meten weer van toepassing was. Geestig, ik denk weleens dat ik en mijn Volvo elkaar in evenwicht houden. Ik moet ook nooit een grotere auto aanschaffen, anders is het hek van de dam!
Weer op weg naar Delft... Shit, nog iets vergeten, het zitplankje van mijn nieuwe boot! Tja, die zat als apart stuk bij de verpakking en had ik niet direct in de bijgeleverde tas gestopt... even apart gelegd. Moet je dus ook niet doen, want deze zit sowieso nog niet in het ‘systeem’. Gelukkig ben ik nog niet de stad uit. Even een U-turn maken en binnen enkele minuten was ik weer op weg… nu wel met die plank voor in de boot.
De reis en het verder verplaatsen van de stukken verliep nu voorspoedig. Al moest ik bij het stapelen van alle delen op de kruiwagen ook weer kalibreren. De logica van ‘het stapelen der stukken’ ontging mij even. Het leek net alsof de kruiwagen gekrompen was!? Maar met wat geschuif vond ik uiteindelijk weer een nieuw soort Japanse puzzel en hop zo die gaat!!!
Het water lag er prachtig bij en zo vervelend als het even was met mijn aan dementie grenzende escapade, zo helder zag ik de opbouw van het verdere verloop van de dag. Eerst maar eens de nieuwe boot opblazen. Een pokken klus, maar hij lag er uiteindelijk mooi bij zo, blinkend nieuw in het water. Nu eerst een bak koffie en een peuk, wat kijken over het water en dan langzaam verder met de routine.
En terwijl ik daar zo heerlijk aan het acclimatiseren was kwam er een uiterst vriendelijke, wat oudere man bij me aankloppen. De vragen zoals wij die kennen werden gesteld en ik wees hem erop dat ik nog geen hengels had uitstaan. Ik zat nog te acclimatiseren. Hij glimlachte en begon een gezellig gesprek. Hij leek mij een echte oude rot in het vak. Old school... Een hoop ervaring en zoals wel vaker bij dit soort ‘iconen’ kritisch naar de nieuwe generatie. Terecht wel denk ik hem zo aanhorend. Kritisch zijn is ook goed, zeker als er uit observaties niet direct een veroordeling volgt. En zo ruimdenkend was deze beste man wel. Hij vroeg mij of hij even op mijn voeremmer mocht zitten en uiteraard... Gezellig! Het gesprek keuvelde wat door, ik bood hem een bak koffie aan, maar hij had liever bier... die hij overigens gewoon zelf bij zich had. Een krasse kerel en zelf voorziend. Ik mocht hem wel. Zijn naam was Willem. Lekker kort en bondig!
Na een tijdje vond ik het nodig om niet alleen de gezelligheid aan de waterkant te cultiveren, maar ook verdere stappen te ondernemen in dat waar ik uiteindelijk voor naar deze plas was gekomen... vissen!!! Ik pakte mijn foedraal en maakte hem open. De hengels lagen er mooi verzorgt bij, zo ook het schepnet. Toch was niet alles aan deze opening koek en ei… Vol ongeloof stelde ik mij de retorische vraag: “Het kan toch godverdomme niet waar zijn???” Maar het was wel waar... geen banksticks!!!
Nu kan er zonder stoel best gevist worden, en dat plankje van mijn nieuwe boot heb ik uiteindelijk niet eens gebruikt... En zelfs het sjouwen van al mijn visspullen had ik mogelijk kunnen overleven, maar zonder banksticks kan ik dus niet werken! Alles hangt zo'n beetje af van deze ‘set-up voor registratie’. Een backrest kan ik nog wel met een gespleten twijg vervangen, maar probeer maar eens je Delkim aan een houten tak te tapen... Ik wil niet zeggen dat ik in paniek was, maar enige twijfel rondom mijn mentale welzijn kon ik niet verbloemen. En ik had juist zo’n zin om te vissen. Inmiddels was de dag al behoorlijk onderweg. Dit in tegenstelling tot de kansen op het vangen van vis door ondergetekende.
Uiteindelijk bracht Willem uitkomst. Hij had mijn verhaal aangehoord en zag de verslagenheid van mij afspatten. Waarschijnlijk begreep hij als geen ander wat er op zo’n moment door een visser heen gaat. Zonder al te veel woorden eraan vuil te maken kroop hij weer op z’n brommert en reed naar huis. Binnen 20 minuten was hij weer terug en prikte zijn setje voor mij panklaar in de grond. Fantastisch!!! Hij zou ze morgen aan het einde van de dag weer komen ophalen. Dit hoorde helemaal bij deze Willem… dat vertrouwen ook! Ik bedankte hem uit het diepst van mijn hart en zwaaide uitbundig toen hij weer vertrok.
Wel frappant hè dat ik nu juist op dit moment, tijdens deze uitzonderlijk defecte mindset, deze man mij tegen het lijf loopt. Ik geloof zelf niet in god, maar iemand had die dag het beste met mij voor… vond het wel voldoende tegen zitten zo. Ik hou het maar voor even op die beste Willem: “Kerel, waar je ook moge zijn, nogmaals mijn hartelijkste dank!!!”
Die avond at ik hamburgers uit het vuistje…, het bestek lag nog in de berging!
Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

6362 vissers hebben ons al beoordeeld

9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Algemeen
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Faciliteiten
9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Ons aanbod
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Begeleiding
Met een geweldig aanbod aan diverse wateren kom je al snel uit bij The Carp Specialist. Door de enorme klantvriendelijk en goede begeleiding zal je niet teleur gesteld worden. Het enigste wat hun je niet kunnen garanderen is dat je gaat vangen. Al de rest word in de puntjes geregeld voor je!
9
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Edwin Stoffels
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al 56.637 tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

KWO
Dragon Baits
MTC Baits
Nash Tackle
Korda
PK Baitboats
Grain Baits
Cipro Baits
Dynamite Baits
NTEC
Koicenter Tiel