Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 24) - Voorjaarsperikelen

Unstoppable...

Het is 6 April en ik zit samen met mijn dochter aan de tafel in de woonkamer. Als we ergens samen zitten, dan is het meestal daar. Vlakbij de keuken. Het is een hele grote, dikke, teakhouten tafel die permanent bezaaid ligt met allemaal verschillende spullen: Lego stukjes, een vaas, droogbloemen, stapels administratie, paar losse boeken, papier, pennen, spelletjes, poppetjes, paaseieren, eten vaak, enzovoort. Kortom lekker druk. Heel af en toe iets bijzonders zoals een waterbak met donderkopjes, mijn vistas die ’ter visie’ ligt of de naaimachine van mijn lieve vriendin met aanverwante artikelen.
Eerlijk gezegd zijn wij allebei met niet echt iets inhoudelijks bezig. We noemen dat bij ons thuis “lekker fruttuh”. Roos heeft een of andere plastic schildpad uit een verrassingsei en speelt nu met een transparante beslagkom die tot aquarium is omgedoopt. Wat zand en grind erin, water erbij en een stekkie van mijn goudvissen en hoppa… een vijver is geboren! Ze heeft er een paar speelgoeddieren bij gehaald voor de gezelligheid. Een blauwe libelle wordt zorgvuldig met een draad aan de lamp opgehangen zodat deze boven het water blijft zweven. Net als bij alle andere kinderen van 6 heeft ook mijn dochter niet veel nodig om een geheel eigen, nieuwe wereld te bouwen. Daar is goddank geen digitaal instrument voor nodig. Mooi hoor om te zien.
En toch hè, drijven mijn gedachten steeds af naar het einde van de maand. Ik kan er niets aan doen. Om de zoveel tijd lijkt dit onherroepelijk. Ik kan namelijk dan eindelijk weer naar Frankrijk; naar Livardière om precies te zijn… stek 5. Man oh man oh man, wat kijk ik er naar uit. Niet omdat ik niet graag thuis ben of zo. Wel nee, ik kan enorm genieten van het samen zo ’frutten’, maar het bloed kruipt begrijp je…? Is “unstoppable”…!

Even heen en weer…

Inmiddels is het dinsdag, begin van de avond en midden in mijn sessie. Ik heb net een flinke hagelbui op mijn dak gehad. Nog geen paar minuten later is het weer prachtig weer met warm avondzon overgoten bomenrijen, vogels die als lichtgevende feeën vlak boven het water dansen en een schuin gestreept hemelblauw in de verte als rudiment van wat eerder was. Ik kijk wat lodderig naar de hengels die ik net allemaal heb uitgevaren en pak de plastic zak die ik die middag snel met medicijnen heb volgepropt... Ik ben zo brak als een aap!!!
Niet zo gek ook, want ik ben net even naar Nederland gereden... en weer terug. Toch zo'n 1400 kilometer. En ik was al niet zo best. In de afgelopen weken heb ik behoorlijke roofbouw gepleegd op mijn lichaam en nu ik bijna 50 ben begin ik daar gevoelig voor te worden. De reden van mijn onfortuinlijk uitstapje was de presentatie voor een project waar ik met mijn bureau en als architect nauw bij betrokken ben. Iets dat ik niet wilde missen... net als vissen. Dus dan moeten ze maar allebei tegelijk. Maar eerlijk gezegd, W.T.F…!!!
De wisselingen in temperatuur van de afgelopen paar dagen hebben het water overigens geen goed gedaan. Het water is stil gevallen. Daar waar ik nog iets van leven zag heerst nu totale rust. Ook mijn collega's verderop lopen vast. Geen actie. Ik besluit voorlopig de strategie die ik heb ingezet nog vol te houden en ga op mijn handen zitten. Mocht er woensdag aan het einde van de dag nog steeds niets gebeurt zijn, dan ga ik andere spots zoeken.

Daling van temperatuur…

Die strategie waar ik het over heb is een reactie op eerdere sessies op dit water. Daarbij heb ik geleerd hoe gevoelig het kan zijn wanneer je een besloten kom bevist. Te veel activiteit, lijnen of anderszins onnatuurlijk vertoon doet de vis de zone verlaten. En meestal is een week te kort om dit verlies weer te herstellen. Het is dus van groot belang om aanvoer- en scharrelroutes van vissen niet te blokkeren en tegelijkertijd toch voldoende spots actief te bevissen. Ik bedoel, als je niet vist vang je niks!
Vanuit deze wetenschap heb ik 2 hengels kort uit de kant geplaatst aan de rand van het deel dat als een soort "geul" de kom met het open water verbind en 1 hengel aan het einde ervan tegen de kant. De gedachte is dat de eerste twee de ruimte open houden voor de meest ver geplaatste hengel. Misschien een vis of school zijdelings onderscheppen, maar vooral niet in de weg liggen. Naar verwachting zou de laatste hengel dan ook het meest productief moeten worden. Heel overzichtelijk allemaal en diezelfde nacht nog vang ik er een mooie spiegelkarper. De vissen hebben zich daar mogelijker- of zelfs logischerwijs verzameld.
Het is lekker hoor zo vroeg succes, maar zondag donderde opeens de temperatuur naar beneden! Er vormt zich razendsnel een koude toplaag door hagel en de gure wind die bij mij vol naar binnen blaast. Dit en alle vooruitzichten van die week geven eigenlijk voldoende aanleiding om te verkassen, maar ik ben eigenlijk, geloof in mijn “snelle succes” en besluit toch te blijven. Achteraf gezien geen beste keuze…

Donkere wolken...

Op maandag zie ik een joekel van een beverrat voorbij zwemmen. Het lijkt wel of ze elk jaar groter worden?! Ik dacht eerst dat er een hond in het water gesprongen was. Verder heb ik qua ratten nog niet zoveel voorbij zien komen. Ik weet dat de kleintjes 's nachts mijn tent bezoeken, want ik hoor ze wel ritselen hoor... de snuffelaars, maar ik mis het openlijke 'gerondren' in de avonduren. Misschien vinden zij het ook wel te koud? Je weet het niet.
Wel ben ik lichtelijk gebiologeerd door het grote gat in de grond dat zich vlak bij mijn tent bevind. Het is bepaald geen muizenholletje. Ik heb er alleen nog geen rat doorheen zien kruipen. Nieuwsgierig als ik ben heb ik enkele boilies voor de opening gelegd. Ben gewoon benieuwd wie er aan de andere kant leeft. De boilies worden gewaardeerd en verdwijnen die nacht als sneeuw voor de zon, maar de daders blijven spoorloos.
Hoe dan ook, het is woensdag begin van de avond en ik zit er behoorlijk doorheen. Al die moeite, dat heen en weer gerace en nu geen teken van leven. Geen vissen die zich even laten zien of desnoods door de lijn zwemmen. Het lijkt volkomen uitgestorven. Ik had mij de week iets anders voorgesteld, zoals altijd eigenlijk. Het komt maar zelden voor dat datgene wat ik mij voorstel ook gebeurt. Niets lijkt zo onvoorspelbaar als het verloop van een vissessie. Het komt door die ongenaakbare natuur. Zij laat zich niets voorschrijven. Gaat haar eigen gang. Je kunt alleen maar leren anticiperen.
En dan ben ik ook nog eens snipverkouden. Donkere wolken pakken zich samen, daar waar de hemel begint en ze lijken allemaal mijn kant op te komen!

Raak...

Die woensdagavond blijf ik wat langer buiten zitten. Ik heb 4 truien over elkaar heen getrokken en lijk op het Michelin mannetje. Maar goed, zo hou je de kou wel buiten. Opeens besef ik dat het helemaal stil is. Dat wil zeggen, dat de natuur helemaal stil is. Wat zou dat toch zijn? Je hebt dat best vaak dat die natuur exact tegelijk reageert. Net alsof ze allemaal aan tafel gaan of even bidden... Ik heb geen idee, maar het valt mij wel op. Een soort van collectieve retraite- of bezinningsmoment.
Die verbondenheid is wel prachtig. Al die dieren die zo onrustig door elkaar heen krioelen en kwetteren en snateren en gakken, die houden opeens allemaal hun mond. En juist in deze stilte; in dit transitiemoment; in deze leegte... Juist hierin bouwt zich bij mij de spanning op: zou die dan toch afgaan…?!
Nou, niet op dat moment, maar een paar uurtjes later wel... en als een jekko! Een ouderwetse “screamer”. Het is de hengel die ik die middag naar de overkant in het hoekje verlegt had, voor een omgevallen boom. Dan maar dichtzetten die kom. Een bijna 22 kilo (21,7) wegende spiegel heeft zich verkeken en hangt aan de lijn. En hij is behoorlijk boos! Wat een knokpartij zeg… vlakbij die boom. Ik kneep hem wel. Het is een soort angst die je bekruipt als de vis maar niet wil stoppen. Angst voor die fatale, terugverende hengeltop.
Vaak kan ik van dit soort gevechten wel genieten, maar soms wint de drive om de vis te vangen het van dat ontspannen hobbyen. De amateur, in de zin van 'liefhebber', laat op zo'n moment de bühne voor het fanatisme en de prestatiedrift van iemand die iets te verliezen heeft.

Nachtblind…

Persoonlijk vind ik dat niet zo cool… want echt, waar gaat het over?! Alsof er ook maar één persoon op deze wereld rondloopt die zich er druk over zal maken dat ik die vis wel of niet land. Maar toch voelt het zo. En hoe groot is dan ook de opluchting als deze bonk energie het uiteindelijk opgeeft en over de rand van mijn net kiepert. Opeens voel ik dat ik nog grieperig ben, maar eerlijk gezegd heb ik daar nu geen boodschap aan, ik wil naar de kant om mijn prijs te bewonderen!
En dan, midden op het water, valt opeens het licht van mijn hoofdlamp uit! Ik heb namelijk zo’n hele nieuwe, vette die een enorme bonk licht geeft. Maar blijkbaar werkt hij nogal zwart-wit. Dus geen flauwe waarschuwing vooraf, maar hop… alles in één keer op zwart! En dan kan het in Frankrijk best donker zijn. Hier geen lantarenpalen langs fietspaden of hoogtezon van Westlander kassenbouw. Ook was ik vergeten een lampje bij de hengels te plaatsen. Zal je precies zien. Gelukkig is mijn richtingsgevoel redelijk ontwikkeld, dus vind ik mijn weg wel, maar het is gewoon minder gaaf wanneer je een woeste karper in het net hebt zitten.
Eenmaal op de kant gaat alles gelukkig lekker snel. De vis wordt even gezakt om mijn camera af te kunnen stellen. Ik had tevens een soort weegapparaat geklust zodat ik ook de wat zwaardere vissen goed kan meten. Ik heb namelijk geen driepoot en ben dus afhankelijk van spierkracht. Op zich prima om de vis omhoog te houden, maar ook nog zo hoog en stabiel dat ik hem nauwkeurig kan aflezen…? Da’s wel een probleem heb ik gemerkt.

Maar dan …?!

Alles komt goed natuurlijk en even later zwemt onze vriend zijn vrijheid tegemoet. Catch and release… zoals het hoort! En ik ben gelukkig. Temeer deze vis een verbetering van mijn persoonlijk record betekend. Deze stond voor wat betreft de spiegelkarper op 21 kilo precies en is nu met 700 gram verhoogd. Geen opzienbarende actie wellicht, maar in de vorm van cocaïne heeft het een behoorlijk straatwaarde… t’is maar hoe je de wereld ziet. ;-)
Maar dan bekruipt mij een onrustig gevoel. Die eerste vis die zaterdagnacht droeg een soort belofte in zich, maar door die koude wind en hagelbuien wist ik bijna zeker dat juist die plek niet favoriet zou kunnen blijven. Want juist daar zou zich het koude water opstapelen. En het feit dat mijn hengel alweer een dag of drie niets van zich heeft laten horen bevestigd mijn vermoeden. En die enkeling die ik net het water weer inzwom zou weleens een van de laatste “zwervers” kunnen zijn die mijn kom de rug toekeert. En nu nog verkassen zie ik niet meer zitten, temeer de goede stekken op de windluwe zijde en bij het diepere water bezet zijn. Dus wat nu…?
Ik besluit om ook mijn laatste hengel naar de overzijde toe te schuiven. Dan maar de kom helemaal afsluiten en gokken op die enkele passant die vanuit de achterzijde (en dus luwe zijde) van de eilanden bij stek 3 langs stek 4 de oevers afstruint. Ik leg hem niet helemaal tegen de kant, maar biedt iets van een opening zodat er een doorgang blijft naar mijn hengel in de hoek bij de omgevallen boom… daar dus geen lijndruk.

Food for thoughts... ✌

Aan het einde van het verhaal heb ik geen succes helaas en eenmaal weer thuis schieten de gedachten door mijn hoofd. Wat is er nou eigenlijk gebeurt deze week. Oké, dat heen en weer rijden naar Nederland ga (moet) ik nooit meer doen, maar voor de rest was het toch een prima weekje?! Ik heb niet veel gevangen, maar de andere vissers net zo min. Sterker nog, ik ga met een nieuw PB naar huis…?! Toch heb ik een soort hol gevoel van binnen. Iets zint mij niet.
Die vrijdagavond was het nog een paar uur prachtig zacht. Voordat het weer ging regenen was het windstil en voelde het werkelijk goed aan. Mijn keuze om de doorgang voor stek 4 langs open te houden gaf mij het vertrouwen dat er deze nacht zich nog een derde vis aandient. Plots zie ik mijn buurman vanuit stek 6 helemaal naar de overkant varen. Ik begrijp het wel hoor, tezamen met zijn maat hebben zij nog maar 1 vis, dus de nood is hoog ;-). Hij plaatst zijn aas precies in de oeverzone waar ik verwacht dat die enkele “zwerver” langskomt, de ruimte dus die ik vrij wilde houden en zie het met lede ogen aan. Ik vind het niet echt gaaf, maar laat hem maar.
De volgende ochtend weet ik dat mijn plan niet werkte. De enige vis die in het net belandt is een wat overgedimensioneerde brasem. Niet bepaald de afsluiter die ik voor ogen had. Bij het wegrijden doe ik nog even mijn buren aan. Oprecht prima lui hoor, maar zij hebben die ochtend nog 1 karper gevangen… en juist, op die plek dus.
Ik neem afscheid en kan maar één conclusie trekken: Ik begin het spel steeds beter te begrijpen, maar pluk er nog te weinig de vruchten van…!
Food for thoughts.
Bekijk dit betaalwaterMeld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Ontdek Livardière

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

6781 vissers hebben ons al beoordeeld

9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Algemeen
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Faciliteiten
9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Ons aanbod
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Begeleiding
Ik ben karpervisser in hart en nieren en boek sinds een jaar of 5 mijn visvakanties bij The Carp Specialist. Ooit zal ik ongetwijfeld wel een keer naar Frankrijk af reizen, maar ik ben verzot op vislocatie Het Broek in Nederland. Alles wordt altijd prima verzorgd en de reisdocumenten zijn ruim op tijd en zeer overzichtelijk. Er staan al weer verschillende trips in de planning en ik kijk er enorm naar uit!
9
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Leo Reichholdt
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al 57.790 tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

NTEC
Dynamite Baits
KWO
Korda
Koicenter Tiel
PK Baitboats
Grain Baits
Cipro Baits
MTC Baits
Dragon Baits
Nash Tackle