Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 4) - 'Geen sprint maar Triatlon'

Heerlijk Livardière... ✓

Ik heb er héérlijk naartoe geleefd: een hele week vissen op Livardière! Alles gloeit en broeit zo'n periode ervoor en staat in het teken van deze episode vol 'fish and fun'! Gezellig samen met 'de Zwagers'; schilders van beroep, vakmensen (!) en niet vies van een potje ‘karperjagen’. Ongeduldig stond ik rond 6.00 uur al voor het hek geparkeerd! Ik had de hele nacht in mijn eentje doorgereden met Theo Maassen op de voorgrond (Den Haag tot Livardiere = 7 shows) en probeerde iets van mijn slaaptekort in de auto te corrigeren. Gesloopt en met een stijve nek richtte ik mij moeizaam op toen ik merkte dat er een auto naast mij stopte. Het was inmiddels al licht geworden en in de vale ochtendzon zie ik Bernard uitstappen. De Zwagers noemen hem liefkozend 'Jan l'anecdote', omdat hij bij elk gesprek je weet te overladen met nauwkeurig op datum, persoon, aantal, gewicht en soort toegespitste visgebeurtenissen... ongelofelijk, wat heeft die man een berg verhalen op z'n netvlies. Ook nu weer! Hij deed het hek voor mij open zodat ik het keienpad kon afrijden tot aan de huisjes. Eindelijk zie ik waar ik voor gekomen ben: l'Etang de la Livardière! Mooi woord trouwens, Livardière... geen idee wat het betekent (het zal wel een naam zijn), maar het klinkt heerlijk Frans en rolt zalig van de tong!
De Zwagers laten niet lang op zich wachten. We maken gedrieën een rondje bij de (nieuwe) stekken 7 en 8, maar besluiten uiteindelijk bij 9 te landen. Vanuit deze positie zijn drie redelijk grote gebieden te bevissen; voor elk wat wils! En passant horen we van Bernard dat we deze week vrijwel alleen aan de oevers zijn. :-) Prima, the game is on!!!

Onheil op de loer...

Bij aankomst was hij mij al opgevallen; niet die dikke duif op de foto (die komt van thuis), maar het bijzonder 'amicale' konijn dat totaal onverschrokken vlak voor mijn voeten aan het 'ronddarren' was. Ik dacht eerst van doen te hebben met een 'tamme'... gezellig! ;-) Totdat ik wat nauwkeuriger keek en zag dat het een 'blinde' was. Hij was er niet zo best aan toe. Zielig vond ik het. Het zag ernaar uit dat het beestje het niet lang meer zou maken. Later in de week zou hij dan ook het 'leven laten'...
Het konijn was niet het enige dode diersoort dat wij aan het begin van de week op het netvlies kregen. We hadden tijdens onze wandeling rond het water ook enkele karpers zien drijven. Nu gebeurt dat wel vaker zo in het vroege voorjaar, maar het geeft toch een bevreemdend gevoel. Het beeld past gewoon niet zo bij zo'n mooie omgeving. Bernard heeft ze uit het water gehaald om ze te laten onderzoeken. Het zal wel natuurlijke selectie zijn als gevolg van 'stress' door de nieuwe uitzet of de merkwaardig zachte winter, maar je weet maar nooit... Toen vervolgens Bernard later met enige trots de Muskusratten liet zien die hij geschoten had, bekroop mij opeens een merkwaardig gevoel. Het was net alsof er onheil in aantocht was. Iets vanuit de dichte takkenbossen naar ons loerde... net als die dikke duif thuis! ;-)
Dit gevoel verdween gelukkig weer snel. Vooral omdat het mooie weer en de zuidenwind het beste deed vermoeden. Die avond aten we heerlijk exotisch. De stemming was opperbest! :-)

Leven op de stek... ??? !

Inmiddels was het vissen in volle gang. En omdat het geen sprint is, stond rustig en strategisch handelen voorop. Systematisch werkte ik de verschillende mogelijkheden van mijn water af: ik begon met de stekken waar naar zeggen doorgaans vis gevangen wordt, daarna verschillende diepten, plaatsen met veel zon en wind omdat het warm weer was, toen onder en tegen veilige takkenbossen, schone grindplaatjes in 'het wijd', midden tussen de opkomende waterplanten, op voorgevoerde stekken later in de week en uiteindelijk zelfs of fikse afstand buiten de kom waarin ik mij langzaamaan 'gevangen voelde'... Bij aanvang was er wel degelijk vis op de stek. Ik had op de eerste dag direct al zo'n heerlijke 'giller', maar loste de vis helaas. Het euforische gevoel bij aanvang ebde echter langzaam weg. Vanaf de derde dag verdwenen alle tekens van leven. Alternatieve spots en rigs hielpen niet. Ook bij de Zwagers liep het niet storm. Over het geheel genomen kwamen er elke dag wel een of twee vissen uit. Maar met in totaal 9 hengels in het water is dat niet een resultaat om over naar huis te schrijven… ;-)
Misschien kwam het door een samenloop van omstandigheden; we waren vrijwel alleen, dus de vissen hadden overal elders een veilig heenkomen, het water stond extreem hoog vanwege de vele (zure?) regen, de zachte winter vermindert de 'vreet-impuls' die doorgaans het gevolg is van een stevige temperatuursverandering, verhoogd de hoeveelheid aan natuurlijk voedsel en levert vissen met nog voldoende reserves… Wetende dat de twee Engelsen op stek 3 al vijf dagen aan het blanken waren, denk ik dat het bovenstaande van invloed kan zijn geweest.

Rimpels in het water...

... maar het zou te simpel zijn om te denken dat alleen dergelijke externe factoren visvangsten voorkomen. Goeie vissers vangen altijd wel iets... of bijna dan. Midweeks hield mij deze gedachte bezig. Zo voor mij uit peinzend gleed mijn blik langzaam af naar een paar 'Waterschaatsers' die onder mijn hengels bezig waren. Wat een fragiele wezens… zo licht dat de oppervlaktespanning van het water hen kan dragen. Fascinerend hoe zij zich voortbewegen. Ze veroorzaken een soort wervelingen in het wateroppervlak die een naar achter gerichte impuls heeft. Zodoende krijgt de schaatser een impuls voorwaarts; immers actie = reactie! Het lijkt een beetje op roeien, maar dan subtieler... geeft slechts rimpels in het water. Over 'lichtvoetigheid' gesproken... ;-)
Opeens realiseerde ik mij hoe lomp en luidruchtig wij eigenlijk zijn. Hoe aanwezig. Het enige wat dit een beetje kan 'camoufleren' is wanneer er andere, belangrijkere 'afleidingen' zijn. De drift om voort te planten tijdens de paai bijvoorbeeld, of 'voedselnijd', of een vorm van 'gewenning'. In die gevallen kan je gerust ter plaatse een boom omzagen, want de vissen lijken 'onverschillig'. Terugkijkend realiseer ik mij dat het lastig was om zonder forse lijndruk en de boot alle stekken te bereiken. Misschien was het teveel. Had het resultaat beter geweest met iets meer tijd (en rust) voor gewenning. Bijvoorbeeld ten gunste van mijn nieuwe boilies en daarmee 'vraatzucht' als 'camouflage'. Maar ja, hoe lang moet je wachten met zo weinig animo? Het is een serieus dilemma en rede ook waarom het voorjaar soms zo lastig is, wispelturig lijkt. ;-)

Hij wel...! ♛

Natuurlijk had ik dinsdag of woensdag kunnen en eigenlijk wel moeten verkassen, maar daarvoor was het net even te gezellig... als je begrijpt wat ik bedoel. ;-) En daarbij, ik zie de uitdaging óók in het vangen van die enkele 'zwerver'. Tevens blijft het überhaupt een ingewikkelde kwestie... dat wachten. Zo'n school met vissen kan net in aantocht zijn. Het is mij wel vaker overkomen dat het midweeks pas ging lopen; het 'zorgvuldig opbouwen' uiteindelijk toch effect had. Maar misschien wel de belangrijkste rede om te blijven zitten was dat ik het gewoonweg niet kon geloven dat er helemaal geen leven was. Geen springende of rollende vissen, geen bellen, geen lijnzwemmers, geen rimpel... en niets op mijn fishfinder! Terwijl die Fuut vlak voor mijn neus er de ene na de andere 'uit trok'. Hij wel... de koning! Ik heb mij donderdag gewoon eens een tijd lang langs de oeverranden laten drijven om te kijken of ik ze misschien door het heldere water kon zien, maar het enige wat ik zag waren prachtig mooie spots, waar gezien de locatie en het weer wel vis moest neerstrijken...
En stel nu dat ze er toch waren, waar zouden ze zich dan 'verstopt' hebben? In de tussenlaag misschien? Net zo 'onbestemd zwevend' als de winter die we hebben gehad, tussen bodem en oppervlak... vlees nog vis? Ap, een oude krijger in het vak, sms'te de laatste dag dat ik 'iets geks' moest proberen. Met 'gek' bedoelde hij natuurlijk iets compleet anders. Maakt niet uit. Even loskomen van de 'routine'. Die avond vertaalde ik dat met twee 360-rigs en witte pop-up midden in de 'prut' van de kom... Maar misschien had ik een 'zig' moeten proberen?! Het inzicht kwam net even te laat… ;-)

Uitzicht, overzicht, inzicht... ✈

Soms denk ik weleens dat het zou helpen als je zo af en toe zou kunnen opstijgen. Even afstand nemen van die horizon; die harde begrenzing van ons blikveld zo zittend op de grond. Hoewel erg comfortabel en veilig, niet altijd de positie met de meeste en langste zichtlijnen. Het veranderen van de zogeheten 'Angle of Depression' (de hoek gemeten t.o.v. de horizon wanneer je een object van een hoogte bekijkt) doet niet alleen je (fysieke) blikveld, als ook de (mentale) belevenis ervan veranderen. Beelden komen in een andere (vaak ruimere) context te staan. Bruggetjes in traditionele Japanse tuinen zijn daarom ook zo stijl van vorm. Bedoeld om de belevenis van die tuin te 'verrijken'. De tuin eventjes vanuit een ander perspectief te (over)zien... Uitzicht verandert in overzicht; geeft een rijker beeld van de context waarin jij je bevindt.
Terugdenkend aan de Waterschaatsers realiseer ik mij opeens dat alles in de natuur een format kent. Dieren doen hun ding op één manier... hun manier! Zo'n 'schaatser' zal nooit denken: 'kom, laat ik eens de 'vlinderslag' proberen'. ;-) En aan dit specifieke doen en laten is 'de natuur' gewend geraakt. Logisch dan ook dat alles wat 'anders' is een reactie veroorzaakt. Dit in de vorm van onrust, argwaan, maar niet zelden óók nieuwsgierigheid. Een tweede, belangrijk dilemma, want moet je er voor zorgen dat alles 'in lijn is' met dat 'natuurlijke', of moet je juist die nieuwsgierigheid wekken om zo de boel 'op gang te helpen...'? Om de rijkdom van de context waarin jij je bevindt te begrijpen helpt het wanneer je 'overzicht' creëert, maar om te komen tot een keuze binnen dit dilemma heb je meer dan dat nodig: je moet van overzicht naar inzicht...

Food for thoughts... ✌

Maar hoe komen we tot inzicht? En wat is de waarde ervan. Er zijn zoveel onzekere factoren in de visserij. Zij maken van 'inzicht' meer zoiets als een 'best guess'. We benaderen 'iteratief' de realiteit, maar bereiken nooit de realiteit zelf. We kunnen de logica van gebeurtenissen nog zo scherp interpreteren, echt zeker weten doen we het nooit. Wat we wel zeker weten is dat een proces om tot inzicht te komen tijd kost. Toch een soort wedstrijd. En al is zo'n week op Livardière niet bedoeld als een sprint, het is ook niet handig om hem als een marathon te zien. Dit suggereert namelijk dat het eenzelfde activiteit betreft die alleen veel langer duurt. De triatlon lijkt als metafoor meer geschikt; drie trajecten met elk een eigen discipline die tezamen het 'skelet' van een sessie 'bouwen'; van uitzicht, via overzicht, naar inzicht.
Vertaald naar een sessie zou deze kunnen beginnen met het praktisch in kaart brengen van dat wat we op het netvlies krijgen. Het 'uitzicht' in je opnemen, spotten van activiteit, markeren van locaties, reacties bemerken op onze aanwezigheid...enz. Vervolgens moet er afstand genomen worden om meer reflectief diezelfde gegevens te kunnen plaatsen binnen een ruimere context. 'Overzicht' creëren met (in mijn geval) actoren als extreme regenval, de zachte winter, lijndruk, bootgebruik, veilige plaatsen elders...enz. Om uiteindelijk te komen tot 'inzicht' ('your best guess'). Daardoor keuzes te maken en veranderingen aan te brengen… om bijvoorbeeld wel of niet de natuur 'te prikkelen'! ;-)
Food for thoughts...
Bekijk dit betaalwaterMeld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Ontdek Livardière

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

6304 vissers hebben ons al beoordeeld

9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Algemeen
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Faciliteiten
9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Ons aanbod
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Begeleiding
Toen ik jaren geleden in Frankrijk begon te vissen wist ik niet waar ik moest boeken. Mijn eerste reizen heb ik bij niet nader te noemen organisaties geboekt en dat viel wel eens tegen. Sinds ik jaren geleden The Carp Specialist heb gevonden zit ik op mijn honk, met 3 tot 4 reizen per jaar weet ik dat het altijd goed is of goed komt. Er vallen steeds meer nietszeggende wateren af en er komen mooie voor terug, zowel voor de tent als de volledig ingerichte huizen aan het water. Ook het vissen met een groep vind ik geweldig, dit jaar gaan we zelfs 2 keer op pad met zijn allen!
8
Rating starRating starRating starRating star
Harrie Mensink
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al 56.447 tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

NTEC
Grain Baits
Nash Tackle
Dragon Baits
Cipro Baits
Dynamite Baits
Koicenter Tiel
Korda
PK Baitboats
MTC Baits
KWO