Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 5) - 'Karakter'

Het gesprek

De twee vissers

Het is alweer een tijd geleden dat ik een interessant gesprek had met twee echte vissers. Omdat ik een van hen niet kende begon de conversatie wat stroef, maar gaandeweg werd de toon vriendschappelijk. Vertrouwen moet groeien nietwaar?! Het gesprek golfde heen en weer tussen mooie en minder mooie gebeurtenissen. Ik merkte door de voorbeelden waarmee standpunten werden duidelijk gemaakt, dat ik te maken had met mensen die het vissen diep in hun ziel verankerd hebben. Wat een palet aan ervaringen; wat een referenties! Het gesprek maakte emoties los. Met melancholie in hun stemmen doken beide beurtelings naar gebeurtenissen uit het verleden om deze vervolgens vol vuur te spiegelen aan de veranderingen in deze tijd.
Op een gegeven moment werd door een van hen, uit de bladen die op de toonbank lagen, een ouderwetse foto getoond van een mij totaal onbekende Engelsman. Het beeld werd toegelicht met de stelling: ‘en hier gaat het dus om hè… Dit is het enige dat telt’!
Ik liet de woorden wat op mij inwerken. Het is nogal wat als iemand suggereert dat alles omtrent de karpervisserij valt terug te voeren op één beeltenis. Nota bene van iemand die ik niet ken! Wat zegt dat over mij en mijn begrip van de dagelijkse realiteit...? Ik kon dan ook in eerste instantie niet veel met de stelling. Maar in het verdere verloop van het gesprek en de dagen daarna leerde ik deze cryptische boodschap beter begrijpen.

Het meningsverschil

De opmaat tot ons gesprek leek op een meningsverschil, alhoewel eigenlijk was het niet echt een meningsverschil. Beide mannen hadden meer de behoefte om steeds elkaars visie zo scherp mogelijk te ‘herschrijven’. Een fenomeen dat je vaker aantreft als de discussie gaat tussen mensen die echt begaan zijn met het onderwerp en er veel vanaf weten. Zij zijn zich bewust van de nuances en willen deze in het gesprek besproken zien. En dat gaat nu eenmaal niet in een paar korte zinnen, daar is tijd voor nodig.
Het onderwerp waar het om draaide was de vraag of de karper vooral groot en dik moet zijn om hem als vangst te kunnen waarderen. Met andere woorden, of de slogan ‘hoe groter hoe beter’ bestaansrecht heeft. Het was al gauw duidelijk dat beide vissers het met elkaar eens waren dat afmetingen er wel toe doen, maar zeker niet de enige factor is om een vis mee te waarderen. Maar desondanks hield de discussie aan, want daar waar het de wijze betreft waarop ‘anderen’ dit vraagstuk benaderen, lukte het hen niet een gezamenlijk standpunt te vinden. Wat te doen...? Tolerant zijn of de harde lijn volgen...?
Ik probeerde met een compromis deze impasse te doorbreken, iets dat ik wel vaker doe als mensen elkaar in een gesprek niet makkelijk ‘ontmoeten’, en zei: ‘Je kan het er niet mee eens zijn dat sommige vissers voornamelijk het ‘gewicht’ waarderen, maar je kan het hen ook niet kwalijk nemen… toch?! Veel van wat wij om ons heen zien en lezen ‘roept’ om meer en groter. Niet ‘less is more’, maar ‘more is more!’ En niet alleen in de visserij. Het is toch een beetje van deze tijd?!’
Om het gesprek een wending te geven voegde ik aan toe, dat als je dan toch naar alternatieve beoordelingscriteria moet zoeken ik het woord ‘mooi’ wel van toepassing vind: ‘als de vis die ik vang onbeschadigd is, ben ik al gelukkig,’ zei ik voor de vuist weg.’
Maar noch mijn compromis als ook mijn opmaat tot het brainstormen over criteria, bracht rust in het gesprek. Beide vissers vonden mijn stelling te ‘gemakkelijk’ en onwerkbaar als perspectief waarbinnen je zo’n vraagstuk eigenlijk zou moeten behandelen.

Het ruime perspectief

De vangst moest ik leren zien in een veel ruimere context. Deze betrof volgens de ‘twee vissers’ niet alleen de vangst zelf, maar vooral óók de manier waarop deze tot stand is gekomen: ‘vissen is een integraal proces waarbij niet alleen het resultaat telt, maar aanloop en uitkomst samen het waarderingsniveau bepalen.’
Ik vond dit een interessante stelling en vroeg nieuwsgierig waarom dit dan zo was. Vanuit twee verschillende zienswijzen werd mij (vrij vertaald) het volgende duidelijk gemaakt: ‘Karpers vangen is boven alles een kunst! Het vraagt van de mens het vermogen om met de natuur een zodanige relatie aan te gaan dat hij of zij in staat is haar wispelturig karakter, de betekenissen van haar geweldig palet aan variabelen, te doorzien. Om er vervolgens doelgericht een pijl doorheen te kunnen schieten. De waardering betreft daarmee dus meer dan alleen het uiterlijk van de vis. Dat gevoel van waardering is direct gekoppeld aan de grootsheid van de overwinning op de natuur die op deze wijze behaald kan worden. Of wat abstracter gesteld: het is gekoppeld aan de mate waarin het je gelukt is met de natuur een verbintenis aan te gaan!’
Toen ik dit hoorde, flitsten mijn gedachten even terug naar zo’n 30 jaar geleden toen ik twee gigantische zeelten en een kroeskarper uit een piepklein boerenslootje in Nootdorp wist te hengelen. Mozes, wat was ik toen trots! En inderdaad, niet alleen omdat het van die mooie vissen waren. Vooral ook omdat ik wist dat ik de enige was die de vissen daar had ontdekt, belaagd en gevangen. Ik had de vis als het ware ‘geroken’ en vervolgens toegeslagen… als een volwaardig strateeg; Veni vidi vici!
Ik moest ook denken aan die ene keer dat ik in de winter een fikse snoek wist te landen met een door mijzelf gemaakte blinker. Een uit blik geknipte ‘wartel’ deed de truc.
Ik kon mij de redenatie van ‘de vissers’ dus goed voorstellen. Ik weet inmiddels echt niet meer hoe de vissen er precies uitzagen, of hoe zwaar ze waren, maar het zijn wel de gebeurtenissen die ik mij mijn hele leven zal herinneren en in die zin zijn ze buitengewoon waardevol. Ik kon mij tevens voorstellen dat deze vorm van ‘nostalgie’ bij meerdere vissers aanwezig is, wellicht zelfs de boventoon voert en dus begreep ik waar ‘de vissers’ op doelden. De vraag is alleen of het erg is dat ‘anderen’ hun vangst anders waarderen. Waarom zou je je zo druk maken?

Het verwijt

Ik vroeg het hen, omdat de discussie zichtbaar emoties losmaakte. Zij vonden dat iedereen dat natuurlijk in principe zelf moest weten, maar dat het volgens hen geen goede ontwikkeling was. Want dat sommige vissers zich niet bewust lijken van hoe bijzonder de gebeurtenis eigenlijk is om een karper te vangen, of al helemaal niet op zoek zijn naar die verbondenheid met de natuur, had volgens hen effect op het gedrag aan de waterkant. Er volgde een kleine ‘bloemlezing’: ‘Kijk maar naar de rotzooi die soms achterblijft op de stek, of de berg boilies die zomaar in het water wordt gekieperd… of de groeiende ‘stekkennijd’! ‘Het recht van de sterkste’ hoort toch helemaal niet thuis aan de waterkant… hou toch op! Er zijn putten waar zoveel ballen per seizoen gedumpt worden dat de karpers het wel als ‘natuurlijk’ voedsel moeten beschouwen. Er valt gewoon niet meer omheen te zwemmen door die ‘kanjers’. Op zich is dat misschien niet erg, maar ik hoef het op zo’n put niet meer met een andere knikker te proberen... en om dan maar met een boilie te vissen waar de karper aan verslaafd is geraakt...?! Dan kan ik mijn vis net zo goed bij ‘Simonis’ kopen!’
‘De twee’ waren duidelijk op een punt aangekomen waar geen ruimte bestond voor tolerantie. Op mijn vraag waardoor deze mentaliteitswijziging dan ontstaan was, kreeg ik het antwoord: ‘Dit komt door de hoeveelheid middelen die voorhanden zijn en het gemak waarmee informatie verkrijgbaar is. De sport raakt vercommercialiseerd. Jan en alleman kan hierdoor vanaf niets direct ‘hoog instappen’. Als er al sprake is van een behoefte aan wat ‘relatietherapie’ met de natuur wordt deze nauwelijks gestimuleerd, want visstrategieën kunnen direct vanaf DVD’s worden gekopieerd, spullen kunnen als kant en klare IKEA pakketten op de beurs worden ingekocht en het vangen zelf kan worden veiliggesteld met 300 euro voor een weekje gemak op een betaalbak...!’

De nuance

Oef… het werd mij even te heftig allemaal. Dit waren wel heel veel verwerpingen op een rij. En ondanks dat ik in het geheel niet vies ben van een potje stevig kankeren, moest ik denken aan het feit dat juist de visserij zelf, waaronder dus óók de puriteinen, deze context gecreëerd hebben. Het zijn toch juist de pioniers geweest die zo’n verdiepingsslag aan bereikbare kennis en kunde hebben gegeven...?! Door hun verhalen en geschriften zijn ze op z’n minst mede debet aan de informatie die op dit moment zo ruimschoots voorhanden is. Zij hebben toch zélf het enthousiasme overgebracht en daarmee ‘de markt’ gecreëerd? Dat deden ze vroeger en dat doen ze nu nog steeds. Je kan het vervolgens de commercie niet kwalijk nemen dat die hierop insprong. Deze heeft geen keuze: ‘it’s in his nature’!
Maar goed, ik vond deze gedachte als repliek belerend en te algemeen, dus hield ik hem voor me…

Vissersethiek

Ik kwam dus niet verder dan de conclusie dat hier voor de ‘twee vissers’ in ieder geval sprake was van een breuk met hun ethiek. Eentje die zich kennelijk verzet tegen de ‘more is more’ gedachte en zich misschien meer verbonden voelt met de bescheiden variant; ‘less is more’.
Maar als dat zo is, is het wel de vraag wat ‘less is more’ voor hen betekent. Hoe moeten we dit gezegde vertalen naar bruikbare begrippen voor de karperwereld. Immers, van origine is deze uitspraak niet bedoeld voor de visserij.
Nu mag ik een amateur zijn op het vissersfront, op het gebied van de architectuur ben ik dat niet. Als architect weet ik iets van de betekenis van dit aforisme en ben in staat het te interpreteren.

Less is more

De bedenker van deze kernachtige uitspraak was Ludwig Mies van der Rohe. Een Duitse architect en een van de belangrijke pioniers van het ‘Modernisme’. Zijn gedachte ‘less is more’ komt niet zomaar uit de lucht vallen, heeft een diepere betekenis, maar wordt en mag mijns inziens ook vrijer geïnterpreteerd worden. De gedachte is namelijk zo abstract dat deze het werkveld van de architectuur overstijgt en dus ook van toepassing kan zijn op andere (vak)gebieden.
Binnen de context van mijn verhaal vertaal ik het als een oproep om op een ‘waarachtige wijze’ om te gaan met de elementen in de wereld om ons heen. Voor Mies van der Rohe betekende dat onder andere, dat zijn gebouwen ‘zuiver’ moesten worden vormgegeven: helder, rationeel, zonder ‘poespas’. Ik heb mij daarbij altijd voorgesteld dat hij de behoefte (en het vermogen!) had om de betekenis van architectuur tot in haar essentie te doorgronden en daardoor in staat was de kwaliteiten selectief en doelbewust naar eigen inzicht te gebruiken.
Hier zou een relatie met de visserij gelegd kunnen worden. Volgens ‘de vissers’ moet ook de visser op zoek naar die essentie, dat begrip. Niet om een gebouw te scheppen natuurlijk, maar wel degelijk om selectief en doelbewust naar eigen inzicht de kwaliteiten, in ons geval van die van de natuur, te (leren) gebruiken…, maar er is meer!

God schuilt in het detail

Zoals het de ethiek betaamd is de uitspraak ‘less is more’ een gedachte die zich uitspreekt over mentaliteit. Een die dus ook van toepassing kan zijn op de visserij. Dit wordt nog beter voelbaar wanneer we er een andere uitspraak van dezelfde architect naast plaatsen. Eentje die wat minder geciteerd wordt, namelijk: ‘God schuilt in het detail.’ Deze gedachte kan mijns inziens vrij vertaald worden als een opvatting over hoe je aan iets zou moeten werken, namelijk: ‘richt je niet alleen op het geheel maar geef ook je volle aandacht aan de details. Het detail en het geheel zijn met elkaar verbonden; de delen zijn net zo belangrijk als het geheel!’
Wat hierbij niet zo op de voorgrond staat, maar wel degelijk ook gesuggereerd wordt, is dat daarbij het detail vaak aan meer voorwaarden moet voldoen, meer betekenissen draagt, dan wat in eerste instantie het meest vanzelfsprekend lijkt. In het geval van een gebouw betekent dat bijvoorbeeld dat het detail meer moet zijn dan alleen maakbaar of wind- en waterdicht. Het detail moet bijvoorbeeld ook de schoonheid van het gebouw ondersteunen door bijzondere kenmerken van het ontwerp te versterken of juist te verzachten.
Je zou kunnen zeggen dat voor de visserij hetzelfde geldt. De ‘details’ moeten niet alleen leiden tot de meeste of grootste vissen, maar ook dat dit resultaat op een visveilige manier wordt bereikt, zodanig dat de natuur schoon en gezond blijft en er geen beroep hoeft te worden gedaan op ‘het recht van de sterkste’. Met andere woorden: ‘het gaat er niet alleen om dat we wat vangen, belangrijk is ook de wijze waarop we dit weten te bereiken.’
En om dit te kunnen bereiken geloof ik ‘de vissers’, dat er soms meer nodig is dan alleen kennis en kunde die zo van de toonbank rolt, het vraagt ook die verbondenheid met de natuur!

Geen dogma

Het gedachtegoed van Ludwig Mies van der Rohe zou op deze wijze dus van toepassing kunnen zijn op de ethiek van de ‘twee vissers’. Een ethiek die vraagt om op een ‘waarachtige wijze’ om te gaan met de elementen uit de wereld om ons heen. Dit vanuit de behoefte om de natuur in haar essentie te doorgronden, om vervolgens van daaruit naar eigen inzicht er een pijl doorheen te kunnen schieten.
Het mooie van deze gedachte is dat het geen dogma oplegt. Net zoals Mies is ieder ander mens vrij om naar eigen inzicht zijn of haar wereld te interpreteren. Het enige wat daarvoor nodig is, is dat we ‘waarachtig’ zijn, hetgeen een zekere betrokkenheid impliceert met dat waar je mee bezig bent.
Deze betrokkenheid heeft overigens wel voor ieder mens een andere waarde. Immers, wat voor de een ‘n hobby is, is voor de ander een fascinatie, obsessie of gewoon werk. Voor mijzelf betekent het dat ik in ieder geval de ‘natuurwetten’, zowel in letterlijke als figuurlijke zin, probeer te respecteren. En dat verlangt inderdaad in sommige gevallen een zoektocht naar die verbondenheid met de natuur, maar gelukkig net zo vaak ook gewoon gezond verstand... ;-)

De levenshouding

Terug naar de foto en de uitspraak... Twee dagen na ons gesprek heb ik een van de vissers gebeld en gevraagd wie nu die persoon was ‘waar het allemaal om draait’. Hij vertelde het mij en er ging helaas nog steeds geen lichtje branden. Maar goed, ik noem mijzelf dan ook niet voor niets een amateur... ;-).
Maar wel eentje die bereid is om te leren, dus ben ik de geschiedenis ingedoken. Dit leidde naar een reeks van verhalen en filmpjes over mensen die we gerust als bijzondere pioniers van het karpervissen mogen beschouwen. En niet dat ik mij nu in zo’n korte tijd ervaringsdeskundige wil noemen, of meen enig oordeel van waarde te kunnen geven, verre van, maar één ding viel mij direct op bij het lezen en zien van deze mensen: ‘Elk van hen is niet alleen een visser die goed, of zo men wil succesvol zijn sport bedrijft, het zijn niet alleen sporticonen, maar ze staan ook symbool voor een levenshouding. Eentje waarbij de ‘less is more’ gedachte van toepassing lijkt’.
En dat was natuurlijk waar mijn waarde visvriend op doelde toen hij zei ‘dat het hier dus om gaat’… karpervissen is niet alleen een sport, maar ook een levenshouding. Een levenshouding die zich verankert in je karakter... en voor hem is dat nu eenmaal het enige dat telt!
Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

6312 vissers hebben ons al beoordeeld

9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Algemeen
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Faciliteiten
9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Ons aanbod
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Begeleiding
Ik vis nu 24 jaar op betaalwateren in Frankrijk en boek de laatste 12 jaar veelal bij The Carp Specialist. Prima geregeld en Bas geeft je een goed en eerlijk advies. Mijn vrouw en ik vinden toch wel dat ze de betere wateren aanbieden!
8
Rating starRating starRating starRating star
Ada & Dick van Gemert
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al 56.459 tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

KWO
Grain Baits
Koicenter Tiel
MTC Baits
Korda
NTEC
Cipro Baits
Nash Tackle
Dragon Baits
PK Baitboats
Dynamite Baits